وی افزود: در بررسی تحولات منتهی به انقلاب اسلامی، بازگشت به قیام ۱۵ خرداد یک ضرورت تاریخی و تحلیلی است؛ زیرا بسیاری از مؤلفههای فکری، فرهنگی و راهبردی انقلاب اسلامی در همین مقطع شکل گرفت و ملت ایران از مرحله اعتراض پراکنده به مرحله نهضتی منسجم و هدفمند وارد شد.
مدرس دانشگاه رازی تصریح کرد: پانزدهم خرداد را باید نقطه ثقل یک تحول تمدنی و گسست معرفتی در تاریخ معاصر کشور دانست؛ رخدادی که طی آن خشم و اعتراض عمومی مردم تحت هدایت امام خمینی (ره) به آگاهی سیاسی و ارادهای تاریخی تبدیل شد و مسیر تازهای را در برابر جامعه ایرانی گشود.
لطیفی ادامه داد: پیش از این قیام، بخش قابل توجهی از جریانهای سیاسی کشور در چارچوب الگوهای فکری وارداتی همچون ناسیونالیسم لیبرال، اندیشههای چپگرایانه یا سایر مکاتب غربی فعالیت میکردند، اما نهضت امام خمینی (ره) با تکیه بر مبانی اصیل اسلام و ظرفیتهای فقه شیعه، افق جدیدی را در عرصه مبارزه سیاسی و اجتماعی ترسیم کرد.
وی خاطرنشان کرد: امام خمینی (ره) در جریان نهضت ۱۵ خرداد، مفهوم «قیام لله» را از محدوده فردی و عبادی خارج کرده و آن را به عرصه حیات اجتماعی و سیاسی جامعه گسترش دادند و همین موضوع، یکی از مهمترین تحولات فکری آن دوران به شمار میرفت.
گذار جامعه از اعتراض به نظامسازی
این کارشناس مسائل سیاسی افزود: بزرگترین دستاورد فکری قیام ۱۵ خرداد، تغییر ماهیت پرسش جامعه از «چگونه با شاه مبارزه کنیم» به «چه نظامی باید جایگزین سلطنت شود» بود؛ تغییری بنیادین که مبارزه را از سطح نفی یک حاکمیت به مرحله طراحی و تأسیس یک نظام سیاسی مبتنی بر ارزشهای اسلامی ارتقا داد.