در این میان، یک نام همچون ستارهای در شبهای تاریک درخشید؛ حاج ماموستا ملا قادر قادری. عالمی که نفوذ کلامش در میان اهل سنت، با محبوبیتش در دلهای شیعیان گره خورده و همواره زبان گویای مردمی بوده است که خونشان فرش راه انقلاب گشته است.
آغاز نهضت مطالبه گری؛ میثاقی برای عزت
روایت این شکوه از بهمنماه حماسی سال ۱۴۰۱ آغاز شد. ماموستا، آن پیر میدان دیده که نبض جبهه انقلاب در غرب را در دست دارد، در پیامی انقلابی خطاب به فرماندهی نیروی زمینی سپاه، هدیهای از جنس آزادی و کرامت را برای مردم مطالبه کرد. او در ۲۲ بهمنماه، همزمان با سالگرد پیروزی نور بر ظلمت، قاطعانه خواستار تجدیدنظر در محدودیتهای جوانرود شد. این مطالبه، نه یک درخواست ساده، بلکه فریاد عزتخواهی مردمی بود که فداکاریهایشان در تاریخ ثبت شده است.
پاسخ حماسی سپهبد؛ تکریم به احترام ایمان
در پنجم اسفندماه ۱۴۰۱، زمانی که پیگیریهای مکرر ماموستا به اوج خود رسید، سردار سرافراز سپاه اسلام، سپهبد شهید محمد پاکپور، در تماسی تاریخی که لرزه بر اندام بدخواهان انداخت، لبیک خود را اعلام کرد. سردار شهید با تواضعی برآمده از مکتب سلیمانی خطاب به ماموستا گفت: «به احترام مجاهدتهای بیبدیل جنابعالی و به پاس وفاداری این مردم شریف، دستور برچیدن دژبانیها را صادر کردم.» این فرمان انقلابی که با مجاهدت سردار عظیمی و سردار آسیابانی در میدان اجرا شد، نه تنها قفلهای آهنین را گشود، بلکه بازار جوانرود را به کانون امید و وحدت تبدیل کرد.
میثاق آخر در بهار بصیرت؛ به سوی ابدیت
سلسله این دیدارهای نورانی در صبح پنجشنبه، ۷ فروردینماه ۱۴۰۴ به ایستگاه آخر رسید. در آخرین دیدار حضوری پیش از عروج ملکوتی سردار پاکپور در «جنگ رمضان»، سپهبد شهید بار دیگر در محضر حاج ماموستا قادری حضور یافت تا بر میثاق میان «محراب» و «میدان» مهر تایید بزند. این دیدار، تجلی کامل امنیت پایدار مردمی بود؛ جایی که قدرت نظامی در برابر منطق و دلسوزی روحانیت متعهد، سر تعظیم فرود آورد. امروز اگرچه جای سردار پاکپور در جبههها خالی است، اما میراث او و حاج ماموستا قادری در کوچهپسکوچههای جوانرود جاری است؛ میراثی که میگوید در مکتب انقلاب، امنیت حقیقی در گرو محبت، خدمت و وحدت کلمه است.
پایان خبر/