وی افزود: برخی از ملاکهای مهم تربیت اجتماعی عبارتاند از آگاهی، بینش، معرفتشناخت، مشارکت، مدارا و اعتماد. محیط زندگی، پدر و مادر، استاد و دوستان در شکلگیری شخصیت افراد اثرگذارند و زیربنای تربیت اجتماعی آنان را پیریزی میکنند.
مدیر ستاد هماهنگی کانونهای فرهنگی – هنری مساجد استان کرمانشاه گفت: آموزههای قرآن کریم در تعلیم و تربیت متوجه سه محور اساسی است: آمادگی پذیرش در متربی، عالم و عامل بودن مربی، و رعایت شرایطی همچون دلسوزی، موعظه احسن و اخلاق حسنه در فرآیند تربیت.
وی تصریح کرد: از آثار مهم تربیت اجتماعی میتوان به تقویت همزیستی اجتماعی، آمادگی برای پذیرش مسئولیتهای اجتماعی، دوری از آسیبهای اجتماعی و مقابله با تبعیض و بیعدالتی اشاره کرد.
نقش خانواده در تربیت اجتماعی
سروری خاطرنشان کرد: خانواده به عنوان نخستین مرکز تربیتی انسان، مهمترین و تأثیرگذارترین کانون اجتماعی در جوامع بشری است و بسیاری از ارزشها و ضد ارزشها در همین محیط کوچک نهادینه میشود، نظم در کانون خانواده، زمینهساز شکلگیری جامعهای منظم است.
وی ادامه داد: هر اندازه زن و مرد به عنوان همسر و والدین، حرمت و حقوق یکدیگر را رعایت کنند، فرزندان نیز نسبت به اهمیت احترام و حقوق متقابل آگاهتر شده و در رعایت آن استوارتر خواهند بود. بیتوجهی به حقوق فردی در خانواده موجب هرج و مرج در این نهاد شده و در نهایت، جامعه را نیز با بینظمی مواجه میکند.
مدیر ستاد هماهنگی کانونهای فرهنگی – هنری مساجد استان کرمانشاه تأکید کرد: در جهانبینی اسلامی، خانواده کانون اخلاقی جامعه به شمار میرود و نوع تربیت و ارتباطات حاکم بر آن، بسترساز وحدت و منش اجتماعی است.
نقش نظام آموزش و پرورش در تربیت اجتماعی
وی با اشاره به جایگاه نظام آموزشی گفت: نظام آموزش و پرورش در کنار خانواده، نقش اساسی در تقویت تربیت اجتماعی دارد و میتواند با آموزش مهارتهای ارتباطی، مسئولیتپذیری و روحیه مشارکت، نسل آینده را برای حضور مؤثر در جامعه آماده کند.
اهمیت تربیت اجتماعی در قرآن
سروری با بیان اینکه در آیات و روایات معیارهای متعددی برای تشویق مردم به زندگی اجتماعی مطرح شده است، تصریح کرد: گرایش به زندگی اجتماعی در فطرت انسان نهفته است و انسان به تعبیر اندیشمندان، «مدنی بالطبع» است.
وی با استناد به آیات قرآن کریم افزود: خداوند میفرماید: «قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَکَّاهَا وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا»؛ رستگار کسی است که نفس خویش را تزکیه کند و زیانکار کسی است که آن را آلوده سازد. همچنین سرگذشت قوم ثمود: «کَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا» که بیانگر پیامدهای طغیان و دوری از مسیر هدایت است.
وی خاطرنشان کرد: قرآن کریم میفرماید: «وَالْبَلَدُ الطَّیِّبُ یَخْرُجُ نَبَاتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَالَّذِی خَبُثَ لَا یَخْرُجُ إِلَّا نَکِدًا»؛ زمین پاک و آماده، به اذن پروردگارش محصول نیکو میدهد و زمین ناپاک، جز اندک و بیفایده نمیرویاند. این تمثیل، بیانگر نقش بستر مناسب در شکلگیری تربیت صحیح است.
سروری در پایان خاطرنشان کرد: قرآن کریم در شیوه دعوت و تربیت میفرماید: «ادْعُ إِلَى سَبِیلِ رَبِّکَ بِالْحِکْمَهِ وَالْمَوْعِظَهِ الْحَسَنَهِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِی هِیَ أَحْسَنُ»؛ که نشاندهنده ضرورت بهرهگیری از حکمت، موعظه نیکو و گفتگوی محترمانه در مسیر تربیت اجتماعی است.
انتهای خبر/