به گزارش پایگاه خبری ثلاث آنلاین به نقل از مرصاد نیوز مرتضی کوهی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی شبکه اطلاعرسانی «مرصاد»؛ اظهار داشت: گرایش خانوادهها به تکفرزندی تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله شرایط اقتصادی، سن ازدواج و سیاستهای اجتماعی قرار دارد و پیامدهای روانی و اجتماعی قابل توجهی بر کودک و جامعه بر جای میگذارد.
وی افزود: گرایش به تکفرزندی در جوامع مختلف ریشههای متنوعی دارد؛ بخشی از این عوامل اجتماعی و روانشناختی است، بخشی از تحولات بینالمللی و بخشی نیز ناشی از محدودیتهای اقتصادی و معیشتی زوجین است که باعث میشود تصمیم به داشتن فرزند کمتر اتخاذ شود.
معاون سلامت اجتماعی بهزیستی استان کرمانشاه تصریح کرد: سن بالای ازدواج و ازدواج دیرهنگام نیز از عوامل مؤثر در افزایش گرایش به تکفرزندی است؛ خانوادهها با توجه به محدودیتهای اقتصادی و شرایط اجتماعی، به سمت کاهش تعداد فرزندان هدایت میشوند و سیاستگذاران جمعیتی نقش مستقیم در این روند دارند.
چالشهای تربیتی در خانوادههای تکفرزند
وی درباره مشکلات تربیتی در خانوادههای تکفرزند بیان کرد: یکی از مهمترین مسائل، رشد ناکامل یا ناسالم کودک است؛ انسان موجودی اجتماعی است و تعاملات خانوادگی اولیه نقش کلیدی در جامعهپذیری و تحول روانی – اجتماعی کودک ایفا میکند و این تعاملات در خانوادههای تکفرزند محدودتر است.
معاون سلامت اجتماعی بهزیستی استان کرمانشاه افزود: کودک تکفرزند ممکن است محرکهای اجتماعی و انسانی کمتری دریافت کند و این محدودیت میتواند بر رشد شخصیت و آمادگی او برای زندگی بزرگسالی تأثیر منفی داشته باشد؛ از این رو خانوادهها باید با ایجاد تعاملات مؤثر، خلأهای تربیتی و اجتماعی فرزند خود را جبران کنند.
الگوهای رایج تربیت در خانوادههای تکفرزند
کوهی با اشاره به دو الگوی رایج تربیت در خانوادههای تکفرزند، گفت: در برخی خانوادهها، حس تنهایی و بار مسئولیت سنگین از کودکی به کودک القا میشود و فرزند زیر فشار واقعی و روانی قرار میگیرد، در حالی که در خانوادههای دیگر بسیار سهلگیر بوده و فرزندسالاری میکنند.
وی تأکید کرد: کودکانی که بیش از حد تحت بار مسئولیت قرار میگیرند یا بیش از حد لوس و آزادپرورده میشوند، با چالشهای روانی و اجتماعی مواجه خواهند شد و تواناییهای فردی و اجتماعی آنها تحت تأثیر قرار گرفته و فرصتهای یادگیری محدود میشود.
معاون سلامت اجتماعی بهزیستی استان کرمانشاه خاطرنشان کرد: کودکانی که حداقل یک یا چند خواهر و برادر دارند، فرصتهای بیشتری برای یادگیری مهارتهای انسانی و اجتماعی، دریافت عواطف و تعاملات واقعی پیدا میکنند و این تجربهها حتی بر هوش و رشد روانشناختی آنها نیز مؤثر است.
کوهی اذعان کرد: گرایش خانوادهها به داشتن یک فرزند تحت تأثیر عوامل اقتصادی، اجتماعی و روانشناختی است و این روند میتواند رشد شخصیتی و اجتماعی کودک را با چالشهای جدی مواجه کند؛ والدین باید با درک این موضوع، تصمیمات آگاهانهتری درباره فرزندآوری اتخاذ کنند.